Review: Halo: Campaign Evolved

Er zijn maar weinig games die een complete industrie blijvend hebben veranderd. Halo: Combat Evolved is er daar zonder twijfel één van. Toen Microsoft in 2001 de eerste Xbox lanceerde, was Halo veel meer dan een exclusieve launchgame; het was dé reden om een Xbox te kopen. Zonder Halo had de eerste Xbox waarschijnlijk nooit zo’n impact gemaakt, terwijl Halo zonder Xbox nooit het culturele fenomeen was geworden dat het vandaag de dag nog altijd is.

Een kwart eeuw later is de invloed van Halo nog steeds overal zichtbaar. De intuïtieve besturing met een controller werd de blauwdruk voor vrijwel iedere console-shooter die daarna verscheen. LAN-party’s waarbij complete woonkamers werden volgelegd met netwerkkabels, epische co-opcampagnes en een soundtrack die inmiddels tot de meest iconische uit de gamegeschiedenis behoort: Halo legde de fundering waarop een groot deel van het genre nog altijd rust. Met Halo: Campaign Evolved keert die klassieker terug in een volledig nieuwe remake, gebouwd in Unreal Engine 5. De grote vraag is dan ook niet óf Halo nog steeds goed is, maar of deze remake voldoende toevoegt om ook in 2026 relevant te zijn.

Ik keek helemaal niet uit naar de originele Xbox. Ik was meer dan tevreden met mijn PlayStation 2. Dat was immers dé console die je destijds moest hebben. Tot ik op de dag van de Xbox-release een speelgoedwinkel binnenliep en een demo zag draaien van een futuristische shooter. Samen met een tweede speler landde ik vanuit een ruimteschip op een strand, waar we het opnamen tegen hordes buitenaardse wezens. Ik bestuurde een voertuig dat later de iconische Warthog bleek te zijn, terwijl mijn medespeler achterop de geschutskoepel bemande. Het klinkt tegenwoordig misschien niet bijzonder, maar in 2001 voelde het revolutionair. De demo duurde slechts vijftien minuten, maar dat was meer dan genoeg. Daarna liep ik rechtstreeks naar de kassa en vroeg of alles voor me klaargezet kon worden. Ik verliet de winkel met een Xbox, twee controllers en Halo: Combat Evolved onder mijn arm. Vijfentwintig jaar later speel ik diezelfde game opnieuw, nu volledig opnieuw opgebouwd met de technologie van vandaag. Het gevoel van toen is nog altijd precies hetzelfde.

Wie hoopt op een compleet nieuwe interpretatie van Combat Evolved zal verrast worden door hoe trouw Halo Studios aan het origineel is gebleven. De opzet, de levels en het verhaal zijn vrijwel identiek aan dat van 2001. Master Chief ontwaakt aan boord van de UNSC Pillar of Autumn wanneer het schip wordt aangevallen door de Covenant. Na een noodlanding op de mysterieuze Halo-ring ontvouwt zich een avontuur dat uiteindelijk de basis vormt voor de volledige Halo-saga. Het blijft een verrassend eenvoudige vertelling, maar juist die eenvoud werkt nog altijd uitstekend.

Juist omdat de basis onaangetast is gebleven, voelt Campaign Evolved minder als een remake die zichzelf opnieuw wil uitvinden en meer als een liefdevolle restauratie van een klassieker. Dat betekent niet dat Halo Studios alleen een nieuw likje verf heeft aangebracht. Alle tussenfilmpjes zijn opnieuw gemaakt, met meer actie, betere regie en extra dialogen die personages meer diepgang geven. De originele stemacteurs keerden terug om nieuwe teksten in te spreken, waardoor bekende scènes verrassend fris aanvoelen.

Ook grafisch is de sprong enorm. Unreal Engine 5 zorgt voor indrukwekkende lichteffecten, veel rijkere omgevingen en aanzienlijk meer detail. Vooral momenten waarop plasmagranaten complete hallen verlichten of de ondergaande zon door de kapotte romp van de Pillar of Autumn schijnt, behoren tot de mooiste beelden die Halo ooit heeft gekend. Toch verandert die overstap naar Unreal ook iets aan de identiteit van Halo. Waar Combat Evolved altijd een rauw, gebruikt sciencefictionuniversum uitstraalde, oogt alles nu opvallend schoon en glanzend. Technisch is het indrukwekkend, maar de remake verliest daarmee een klein stukje van de industriële sfeer die het origineel zo kenmerkte.

Misschien wel het grootste compliment dat Campaign Evolved verdient, is dat de gameplay na vijfentwintig jaar niet verouderd aanvoelt. De bekende Halo-driehoek van schieten, granaten en melee blijft nog altijd uitzonderlijk goed werken. Vijanden reageren, gevechten blijven dynamisch en vrijwel iedere ontmoeting voelt als een kleine tactische puzzel. Halo Studios heeft daarbij subtiele moderniseringen toegevoegd. Besturing en physics sluiten meer aan bij latere Halo-delen, voertuigen kunnen nu worden gekaapt zoals sinds Halo 2 mogelijk is en verschillende wapens uit opvolgers zijn toegevoegd aan de campagne. Voor nieuwkomers voelt dat vanzelfsprekend, maar veteranen zullen merken dat oude gevechten ineens om een compleet andere aanpak vragen. Zelfs beruchte levels als The Library, ooit bekritiseerd vanwege haar repetitieve opzet, spelen merkbaar prettiger dan in het origineel.

De grootste nieuwe toevoeging bestaat uit drie volledig nieuwe campagnelevels die zich ongeveer een jaar vóór de gebeurtenissen van Combat Evolved afspelen. Hoewel de missies qua structuur duidelijk binnen de klassieke Halo-formule blijven, kleurrijke Covenant-schepen, open arena’s en intense vuurgevechten, bieden ze wel degelijk nieuwe inzichten in de wereld van de franchise. Vooral fans die de uitgebreide lore volgen zullen de extra achtergrondinformatie over de Covenant waarderen. Ze veranderen de bestaande Halo-canon niet ingrijpend, maar verrijken hem wel op een geloofwaardige manier.

Net als het origineel is de volledige campagne speelbaar in splitscreen (op console) of online co-op. Daarnaast keren de bekende Skulls terug, aangevuld met nieuwe modifiers die de gameplay drastisch kunnen veranderen. Minder munitie, sterkere vijanden of explosieve Grunts zorgen telkens voor nieuwe uitdagingen. De opvallendste toevoeging is zonder twijfel de mogelijkheid om de complete campagne in third-person te spelen. Waar Halo altijd synoniem stond voor first-person gameplay, voelt de game vanuit dit nieuwe perspectief verrassend anders aan.

Ook de Remix-modus zorgt voor veel herspeelbaarheid. Wapens, voertuigen en vijanden verschijnen volledig willekeurig, waardoor geen enkele playthrough hetzelfde is. Een Hunter waar normaal een Elite staat of een Needler op een plek waar je een Rocket Launcher verwacht, dwingen zelfs ervaren Halo-spelers voortdurend hun strategie aan te passen.

De grootste afwezigheid is tegelijkertijd de meest begrijpelijke. Campaign Evolved bevat uitsluitend de campagne. De iconische multiplayer ontbreekt volledig. Geen Blood Gulch, geen Hang ’Em High en geen Sidewinder. Voor sommige spelers zal dat een teleurstelling zijn, maar Halo Studios is daar vanaf de aankondiging volledig transparant over geweest. Bovendien zijn de klassieke multiplayer én vrijwel alle andere Halo-games nog altijd uitstekend speelbaar via Halo: The Master Chief Collection. In dat licht voelt het logisch dat de ontwikkelaar de focus volledig op de campagne heeft gelegd en de spelers niet uit elkaar trekt met meerdere releases

Halo: Campaign Evolved probeert Halo niet opnieuw uit te vinden. Dat hoeft ook niet. De remake laat vooral zien hoe tijdloos de fundamenten van Combat Evolved nog altijd zijn. De gameplay voelt verrassend modern, de vernieuwde presentatie is indrukwekkend en de nieuwe missies geven fans nét genoeg extra reden om opnieuw naar de Halo-ring af te reizen. Voor veteranen is Campaign Evolved vooral een schitterende terugreis naar een van de belangrijkste shooters ooit gemaakt. Voor nieuwe spelers, zeker nu Halo voor het eerst ook op PlayStation verschijnt, is dit misschien wel het perfecte instappunt in een serie die een generatie consoles heeft gevormd. Halo Studios gebruikt Campaign Evolved duidelijk als eerste stap richting de toekomst van de franchise in Unreal Engine 5. Als dit de blauwdruk is voor wat komen gaat, dan ziet die toekomst er veelbelovend uit. Kom maar op met die remake van Halo 2!